انوری › رباعی شمارهٔ ۲۳۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

جز بنده رفیق و عاشق و یار مگیر / غمخوار توام عمر مرا خوار مگیر
در کار تو کارم ار به جان یابد دست / تو پای به کار برمنه کار مگیر