انوری › رباعی شمارهٔ ۲۴۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای دل بخریدی دم آن شمع طراز / وی دیده حدیث گریه کردی آغاز
ای عشق کهن ناشده نو کردی دست / وی محنت ناگذشته آوردی باز