انوری › رباعی شمارهٔ ۲۴۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نایی بر من به خانه‌ای شورانگیز / وانگه که بیایی به هزاران پرهیز
چون بنشینی خوی بدت گوید خیز / ناآمده بهتری تو چون دولت تیز