انوری › رباعی شمارهٔ ۲۵۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ماییم درین گنبد دیرینه اساس / جویندهٔ رخنه‌ای چو مور اندر طاس
آگاه نه از منزل امید و هراس / سرگشته و چشم بسته چون گاو خراس