انوری › رباعی شمارهٔ ۲۶۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر تیر جفا که داری اندر ترکش / چون سر ز وفا نمی‌کشم گردن‌کش
من دست ز آستین برون کردم و عشق / تو خوش بنشین و پای در دامن کش