انوری › رباعی شمارهٔ ۲۶۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دوش از کف وصل آن بت عشوه فروش / تا روز می طرب همی کردم نوش
امشب من و صد هزار فریاد و خروش / تا کی شب دیگرم بود چون شب دوش