انوری › رباعی شمارهٔ ۲۶۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از خاک درت ساخته‌ام مفرش خویش / بر خیره به باد داده عیش خوش خویش
بنمای به من تو آن رخ مهوش خویش / هان تا نبرم آب تو از آتش خویش