انوری › رباعی شمارهٔ ۲۶۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

یک چند نهان از دل بی‌حاصل خویش / با صبر پناه کردم از مشکل خویش
کام دلم آن بود که سرگشته شوم / گردان گردان شدم به کام دل خویش