انوری › رباعی شمارهٔ ۲۶۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

داری ز جهان زیاده از حصهٔ خویش / در باقی کن شکایت و قصهٔ خویش
تا کی ز پی شکم به درها گردی / بنشین و بخور طعام ذاغصهٔ خویش