انوری › رباعی شمارهٔ ۲۶۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای جاه تو چون سماک و عالم چو سمک / یک شقه ز نوبتی جاه تو فلک
یک چند ترا رکاب بر دست ملوک / یک چند ترا غاشیه بر دوش ملک