انوری › رباعی شمارهٔ ۲۷۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در منزل آبگینه هنگام درنگ / چون بی‌تو دل شکسته را دیدم تنگ
گفتم که چگونه‌ای دلا گفت مپرس / چونانک در آبگینه اندازی سنگ