انوری › رباعی شمارهٔ ۲۷۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آمیختم از بهر تو صد رنگ و حیل / هم دست اجل قوی‌تر آمد به جدل
گر جان مرا قبول کردی به مثل / پیش از اجلش کشیدمی پیش اجل