انوری › رباعی شمارهٔ ۲۷۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زین عمر به تعجیل دوان سوی زوال / دانی که جهان چه آیدم پیش خیال
دشتی آید ز درد دل میلامیل / طشتی آید ز خون دل مالامال