انوری › رباعی شمارهٔ ۲۸۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

رفتم چو نبود بیش از این جای مقام / هرچند به نزدیک تو بودم آرام
کس را به جهان مباد ای سیم‌اندام / رفتن نه به اختیار و بودن نه به کام