انوری › رباعی شمارهٔ ۲۹۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از مشرق دست گوهر آل نظام / ده ماه تمام را طلوعست مدام
اینک بنگر که آن خداوند کرام / بفکند مه نوی ز هر ماه تمام