انوری › رباعی شمارهٔ ۲۹۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بختی نه کزو نصیب جز غم یابم / روزی نه که در جهان دو همدم یابم
شادی مگر از جهان برونست از آنک / هرچند که بیش جویمش کم یابم