انوری › رباعی شمارهٔ ۳۰۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون روی ندارم که به رویت نگرم / باری به سر کوی تو بر می‌گذرم
در دیده کشم ز آرزوی رخ تو / گردی که زکوی تو به دامن سپرم