خلیل‌الله خلیلی › رباعی شمارهٔ ۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

با خلق نکو بزی که زیور این است / در آینه ی جمال، جوهر این است
آن قطره ی اشکی که بریزد بر خاک / بردار که گنج لعل و گوهر این است