خلیل‌الله خلیلی › رباعی شمارهٔ ۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا بر لب من آه شرر باری هست / بر ساز شکسته ی دلم تاری هست
درهای امید را اگر بربستند / تا مرگ بود رخنه ی دیواری هست