خلیل‌الله خلیلی › رباعی شمارهٔ ۱۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای مشت گل این غرور بیجای تو چیست؟ / یک بار به خود نگر که معنای تو چیست؟
یک جعبه ی استخوان، دو پیمانه ی خون / پنهان تو چیست؟ آشکارای تو چیست؟