انوری › رباعی شمارهٔ ۳۰۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای دل ز فلک چرا نیوشی آزرم / هم بادم سرد ساز و با گریهٔ گرم
دلبر ز تو وز ناله کجا گردد نرم / آن را که هزار دیده باشد بی‌شرم