انوری › رباعی شمارهٔ ۳۰۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آخر ز تو چون روی به خون تر دارم / در عشق ز هیچ روی باور دارم
بردار ز روی پرده ورنه پس از این / من پرده ز روی راز دل بردارم