خلیل‌الله خلیلی › رباعی شمارهٔ ۲۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

عارف به دل ذره جهان می بیند / آنجا مه و مهر و کهکشان می بیند
کوری بنگر که چشم دانشور عصر / دست و سر کشتگان در آن می بیند