انوری › رباعی شمارهٔ ۳۰۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از غم صدف دو دیده پر در دارم / وز حادثه پوستین به گازر دارم
دردا که تهی دامنم از زر درست / وز دست شکسته آستین پر دارم