انوری › رباعی شمارهٔ ۳۰۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

راز تو ز بیم خصم پنهان دارم / ورنه غم و محنت تو چندان دارم
گویی که ز دل نداریم دوست همی / آری ز دلت ندارم از جان دارم