خلیل‌الله خلیلی › رباعی شمارهٔ ۵۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چه باشد زندگانی را بهایی / فسرده از نمی، خشک از هوایی
ز مطبخ سالها تا مستراحیم / مگر این زندگی یابد بقایی