خلیل‌الله خلیلی › رباعی شمارهٔ ۵۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از بس خوش و مست و دلربا می آیی / چون باد بهار جانفزا می آیی
دل خانه ی عشق توست آبادش دار / چون خانه خراب شد کجا می آیی