انوری › رباعی شمارهٔ ۳۱۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای خورده به واجبی چو مردان غم علم / در تحت تصرف تو بیش و کم علم
در عمر دمی نازده الا دم علم / هم عالم عالمی هم عالم علم