انوری › رباعی شمارهٔ ۳۲۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شبها چو ز روز وصل او یاد کنم / تا روز هزار گونه فریاد کنم
ترسم که شب اجل امانم ندهد / تا باز به روز وصل دل شاد کنم