خیام › رباعی ۱۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از آمدن و رفتنِ ما سودی کو؟ / وز تارِ وجودِ عمرِ ما پودی کو؟
در چَنْبَرِ چرخ جان چندین پاکان، / می‌سوزد و خاک می‌شود، دودی کو؟