انوری › رباعی شمارهٔ ۳۳۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای عشق در آفاق بسی تاختیم / تا از دل و دلدار برانداختیم
آخر حق صحبتی که با تست مرا / بشناس و همان گیر که نشناختیم