خیام › رباعی ۱۱۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مهتاب به نور دامن شب بشکافت / می نوش، دمی خوشتر از این نتوان یافت
خوش باش و بیندیش که مهتاب بسی / اندر سر گور یک به یک خواهد تافت