خیام › رباعی ۱۱۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد! / دریاب دمی که با طَرَب می‌گذرد؛
ساقی، غم فردای حریفان چه خوری. / پیش آر پیاله را، که شب می‌گذرد.