خیام › رباعی ۱۱۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هنگام صبوح ای صنمِ فرخْ‌پی / برساز ترانه‌ای و پیش آور می؛
کافکند به خاک صد هزاران جَم و کیْ / این آمدنِ تیرمه و رفتنِ دی.