خیام › رباعی ۱۱۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

صبح است، دمی بر می گلرنگ زنیم، / وین شیشهٔ نام‌وننگ برسنگ زنیم،
دست از اَمَلِ درازِ خود باز کشیم، / در زلفِ دراز و دامنِ چنگ زنیم.