خیام › رباعی ۱۲۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون لاله به نوروز قدح گیر به دست، / با لاله‌رخی اگر تو را فرصت هست؛
می نوش به خرمی، که این چرخِ کبود / ناگاه تو را چو خاک گرداند پَست.