انوری › رباعی شمارهٔ ۳۴۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای دل مگذار عمر چون بی‌خبران / ایمن منشین ز روزگار گذران
تو طاق نه‌ای با تو همان خواهد کرد / ایام که کرد و می‌کند با دگران