انوری › رباعی شمارهٔ ۳۴۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون روی حیل نبود پایاب جهان / یکباره ورق بشستم از تاب جهان
گفتم چو مقیم نیست اسباب جهان / خاکش بر سر که خوش خورد آب جهان