انوری › رباعی شمارهٔ ۳۵۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هستم ز تو دلشکسته‌ای عهد شکن / وز دوستی تو با جهانی دشمن
گیرم نبود دست من و دامن تو / بتوان کردن دست من و دامن من