انوری › رباعی شمارهٔ ۳۵۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای گنده دهان چو شیر و چون گرگ حرون / چون خرس کریه شخص و چون خوک نگون
چون بوزنه سخره و چو کفتار زبون / چون گربه دهن دریده و چون سگ دون