انوری › رباعی شمارهٔ ۳۵۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چشمم ز همه جهان فرازست اکنون / وین دیده به دیدار تو بازست اکنون
گفتار همه جهان مجازست اکنون / ما را به جمال تو نیازست اکنون