انوری › رباعی شمارهٔ ۳۶۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گفتی چه شود کار فراقت یک‌سو / چون اشک چو شمع گرم باشم بی‌تو
آن روز ز روبهای اشکت به کجا / وان گرم سریهای چو اشکت پس کو