انوری › رباعی شمارهٔ ۳۶۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای راحت آن نفس که جان زد با تو / یک داو دلم در دو جهان زد با تو
هجر تو چنین است اگر وصل بود / یارب که چو عیشها توان زد با تو