انوری › رباعی شمارهٔ ۳۶۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دستی نه که گستاخ بکوبد در تو / پایی نه که آزاد بپوید بر تو
با ناز تو هر سری ندارد سر تو / دانی که کشد بار ترا هم خر تو