انوری › رباعی شمارهٔ ۳۸۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

پایی که مرا نزد تو بد راهنمای / دستی که بدان خواستمت من ز خدای
آن پای مرا چنین بیفکند از دست / وآن دست مرا چنین درآورد ز پای