انوری › رباعی شمارهٔ ۳۹۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دوش از سر درد نیستی در مستی / گفتم فلکا نیست شدم گر هستی
گفت این چه علی لاست که بر ما بستی / بوطالب نعمه بر زبان ران رستی