انوری › رباعی شمارهٔ ۳۹۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دی در چمن آن زمان که طوفی کردی / با گل گفتم کز آن شرابی خوردی
گل گفت که سهل بود گفتم که برو / چون جامه دریدی ز چه رنگ آوردی