انوری › رباعی شمارهٔ ۴۰۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای دل بنشین به عافیت کو داری / تا باز نیفکنی مرا در کاری
از تلخی عیش اگر ترا سیری نیست / من سیر شدم ز جان شیرین باری