انوری › رباعی شمارهٔ ۴۱۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون چنگ خودم به عمری ار بنوازی / هم در ساعت پردهٔ خواری سازی
آن را که چو زیر کرد گویا غم تو / چون زیر گسسته‌اش برون اندازی