انوری › رباعی شمارهٔ ۴۲۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

کو آنکه ز غم دست به جایی زدمی / یا در طلب وصل تو رایی زدمی
بر حیله‌گری دسترسم نیز نماند / آن دولت شد که دست و پایی زدمی